Προυστ

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

Ενας ηχος αρκει για να με φερει πισω, εκει που ημουν παιδι, μεσα εκει...

Μια μυρωδια αρκει για να με παει κατω, εκει που ημουν σκουλικι, εκει κατω...

Τα θελω ειναι πολλα μα τα πρεπει λιγα, οπως παντα αλλωστε...

Εσεις που χαθηκατε ερχεστε στα ονειρα μου και στα ονειρεματα μου, ειστε εδω, τοσο εδω οσο και ο αερας που μου ανακατευει με μανια τα μαλλια, με λιγη προσπαθεια ισως...

Ο ανθρωπος δεν αλλαζει, ουτε και οι συνηθειες του τελικα... ουτε καν αυτες!

Ειμαι Εδω. Ειστε εδω.-

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

τα θελω πολλα μα και τα πρεπει πολλα ! τοσα πολλα μαλιστα που καμια φορα μας κανουν να μην θελουμε τιποτα..ακομα κι οι αισθησεις υποτονικες σαν να πρεπει να φας κατι με το ζορι και αυτοματα η οσμη σου χανεται για να μην δυσκολεψει κι αλλο τα πραγματα.. τα ασυνειδητα ονειρα μου η καθημερινοτητα μου οποτε το μονο που μενει ειναι να παω εκει που ονειρευομαι με τα ματια ανοιχτα..

Marianthi Sfakianaki είπε...

να πας....

 
Design by Pocket