12321/216-->9

Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010

Αν ηξερα θα το εκανα
Αν μπορουσα θα σε κερδιζα
Παιχνιδι, οπως το θελεις
Εσυ το διαλεξες
Αν "το" ειχα, θα ζουσα
Αν ζουσα, θα σε ειχα
Αν κοιμοσουν, θα ξυπνουσα
Αν το πιστευα...
Αν το πιστευα;
Το πιστευω
Εσυ;
Αλλο θεμα
Τι λεει; Ολα καλα; Νταξ'; Καλα;
Κανε ενα βημα, και θα κανω ολα τα υπολοιπα
Παρεμβολη
"Μη μου ζητησεις τιποτα, ποτε"
Δεν κρατησα την υποσχεση μου
Τελος
Στο υποσχομαι
Δεν ορκιζομαι
Υποσχομαι
Παιζω
Παιζω με τους κανονες σου
Αν κι εγω τις εριξα τις εξαρες μου
Εσυ;
Θ'αποφασισεις να ζησεις;
Δεν περιμενω
Απλα ελπιζω
Απλα
Ελπιζω
Εχει διαφορα
Δυστυχως ομως με λενε Μαριανθη
Μου
Dally
Maryflowers

Play  ►

224 8 Παντα εδω :)

Ετικέτες για αυτήν την ανάρτηση: π.χ. σκούτερ, διακοπές, φθινόπωρο

Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010

Βαρέθηκα να διαβάζω κείμενα που χρησιμοποιούν διαρκώς τις ίδιες λέξεις με παρεμφερείς τρόπους.

Ωραία μπλογκ δε λέω, κάποια, αλλά παντού θα βρίσκω λεκεδάκια του στυλ "κάνω όνειρα"...? γιατί φίλε μου? δε λέει τίποτα αυτό.
μίλα μας ΓΙΑ τα όνειρά σου, εσύ που τόσο ωραία μπορείς να γράψεις, αλλιώς το κειμενάκι σου το έχασε το παιχνίδι-δεν ξέρω σε τι αναφέρεσαι --και φταις εσύ.

Μην αρχίσω για το πώς κουράστηκα από τους παπάρες που δε λένε να αφήσουν την καραμέλα του "ποιος είναι καλλιτέχνης" και "κύριέ μου, αν νομίζετε πως η δημοκρατία είναι υπαρκτή, γελιέστε".

Όχι, Όχι! Φτάνει!

Μεσαιωνικές δημιουργίες, ΌΧΙ ΠΑΛΙ!
Παρατήσαμε τις θρησκευτικές εικόνες και πιάσαμε τις συζητήσεις για την πολιτική και τις απάτες της? μα ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ??

Κάλεσμα σε Αυθεντική δημιουργία--να δω αν θα με νιώσουν πάνω από 10 ομοειδείς...μακάρι.

Και για να είμαι σοβαρή, πρέπει να εξηγήσω τη φύση της προαναφερθείσας "κούρασής" μου από όλα αυτά.
---το πρόβλημα είναι πως για τον καθένα μας είναι τόσο απλό και εμφανές αυτό που ο ίδιος εννοεί...κι εγώ τώρα βαριέμαι τρομερά να εξηγήσω!---

Είναι απλό λοιπόν....
τι είναι η ζωή.....τι είναι ο άνθρωπος
ΚΛΑΙΝ ΜΑΙΝ παίδες, θα βγάλετε κάτι καινούριο από όλα αυτά τα ντεμέκ πάρε δώσε?
Ποιητές, σας φαντάζομαι με μπερεδάκια και φουλάρια/κασκόλ. και μια χαρακτηριστική φυσιογνωμία από Morris&Goscinny, στο τεύχος του Λούκι Λουκ "Sarah Bernhardt" έκανε το λευκό ιππότη θυμάμαι. -- και αν δεν είστε έτσι, θα το θέλατε.
Κουράστηκα να βλέπω τους ανθρώπους να υποκύπτουν στην ανάγκη να ανήκουν κάπου. [Ταυτόχρονα λυπάμαι και αυτούς που προσπαθούν να ξεχωρίσουν με τόσους τρόπους εκτός από τον έναν και μοναδικό που έκανε τον άνθρωπο εξαρχής να ξεχωρίσει από τα άλλα ζώα...όχι δηλαδή για το διαφορετικό τρίχωμα ή στήσιμο, αλλά την εξέλιξη του εγκεφάλου..αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία που θα διηγηθούμε μια άλλη φορά (Michael Ente, Ιστορία χωρίς τέλος)]. Και γιατί κουράστηκα? τι εννοώ "κουράστηκα"?
Ίσως από αλαζονεία (είμαι πιο μπροστά), ίσως από ανασφάλεια (απλά δεν μπορώ να είμαι σαν εσάς αν και θα το ήθελα πάρα πολύ). Αλλά αρνούμαι πια να μπω σε τέτοιες συζητήσεις. Προφορικά θα τα έχανα, γραπτά θα τα πήγαινα πολύ καλά-και για τα δύο έχω δείγματα. Όμως όχι. Και ούτε να σας κάνω να καταλάβετε γιατί σταματάω με νοιάζει. Ο νοών νοείτω.
Κουράστηκα= είδα ότι είναι σπατάλη χρόνου και φαιάς ουσίας που μπορεί να αξιοποιηθεί πολύ πιο χρήσιμα- προς την εξέλιξη. Δεν το καταλάβατε ακόμα?

ελπίζω εν καιρώ...
ελπίζω να γίνει η Ανανέωση...

εγκαταλείπω γνωρίζοντας πως το κείμενο είναι ελλιπές και ότι κατά πάσα πιθανότητα όποιος το διαβάσει δε θα έχει προσκομίσει τίποτα.

Tant pis

wtf?

Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010

Κινητο. 546.10.5.15.6. Ξεχασα. 12221.3.5.7.8. Απιστευτο. Με κυνηγας. Η σε κυνηγαω; Υ; Η; Τι γινεται; Φακος. Κερι. Φακος. Η Κερι; Φακος. Και Κερι. Τρεχω. Λιβαδι. Βασιλιας. Βοηθεια. Ματια. Σκοταδι. Ζωντανος. Ζωντανα. Ματια Ζωντανα. Που ειναι το αστερι; Το παρατησες; Το χαρισες; Απιστευτο. Φως. Κι αλλο φως. Ηλιος. Κομμενος λαιμος. Που τα βρισκει; Εκει. Μονο εκει. Κακο; Απιθανο. Οχι τωρα. Γιατι; Θελω. ΣΚΑΣΕ. Φευγει ο χειμωνας.

Στο υποσχομαι πως το 1110(3)σου θα ειναι διαφορετικο.
552.10.2.12.3. Τρομαζω.
Το 8 μου ειναι εδω.
Χαμογελο.

Η αγαπη ΔΕΝ ποναει, ο πονος ποναει.

Τρίτη 9 Φεβρουαρίου 2010

- Ξερετε, εγω ειμαι δρακος, δε μασαω, απλα τυγχανει να εχω κι εγω τις φοβιες μου, οπως ολοι οι δρακοι. Βεεβαια, βεβαια, ολοι οι δρακοι εχουν φοβιες.
- Μ
- Αφηστε με να ολοκληρωσω κυρια μου, που λετε, ειμαι τρομερος και φοβερος, ανεξαρτητος, ωριμος σαν μπεμπης, υποδειγμα δρακου, ναι ναι ετσι ειναι, και γενικα δεν εχω αναγκη κανεναν. Οποτε οτι και να μου λετε εσεις τωρα δεν προκειται να με πεισετε.
- Κυριε (δρακε)μου, το ξερετε πως πεθαινετε; Πως σας τελειωσαν οι ζωες; Εχετε συναισθηση της πραγματικοτητας;(Το πρόχειρο αποθηκεύτηκε στις 4:11 πμ)
- Ναι... Η αληθεια ειναι πως αυτο υποψιαζομουν κι εγω, νιωθω γερος, κουρασμενος, ταλαιπωρημενος, ξερετε... ενας γερος μπεμπης...
- Το λογο τον ξερετε;
- Μα φυσικα αγαπητη μου, ξερω τα παντα, και μπορω να ελεγξω τα παντα, και...
- Αφηστε με να σας εξηγησω... Ηρθατε σ αυτη τη ζωη για ενα και μονο σκοπο, οπως και ολοι οι δρακοι φυσικα, τιποτε το ασυνηθιστο. Σε ολες σας τις προηγουμενες ζωες ησασταν πολυ κοντα στο να τον πετυχετε, απ την πρωτη κιολας καταλαβατε ποιος ειναι ο στοχος, και για λογους που φυσικα δεν ξερω και δεν με αφορουν, ετυχε, η μπορει και να πετυχε, να ολοκληρωσατε την αποστολη σας αυτη στη ζωη που διανυετε τωρα. Αυτο εχει ως συνεπεια να ειναι αυτη η τελευταια σας ζωη. Πιστευω με καταλαβαινετε...
- Να πω δρομος; γαργαρα; αρουραιος; τωρα; χαρα;
- Σας παρακαλω κυριε μου, σοβαρευτειτε.
- Ναι, εχετε δικιο, με συγχωρειτε, συνεχιστε παρακαλω.
- Οπως ελεγα λοιπον, η αποστολη σας ολοκληρωθηκε, οποια κι αν ηταν αυτη. Αυτο που σας προτεινω ειναι να ζησετε καλυτερα, για οσο καιρο θα ζειτε δηλαδη. Το μονο που πρεπει να κανετε ειναι αυτο το μικρουλι εμβολιακι. Σας υποσχομαι πως δεν θα πονεσετε καθολου, δηλαδη ουτε καν θα το καταλαβετε.
- Μα σας ειπα... εχω φοβια με τις βελονες, δεν μπορω να κανω αυτο που μου ζητατε, ειναι αδυνατον, περα απο τις δυναμεις μου, κι εχω τρομερες, τρομακτικες θα ελεγα.
- Κυριε δρακε, επαναλαμβανω πως αν δεν κανετε αυτο το μικρο εμβολιακι, θα πονατε σε ολη σας τη ζωη. Τι προτιματε; Να ξεπερασετε τις φοβιες σας η να πονατε για τα ελαχιστα χρονια που σας απομενουν;
- Πραγματικα δεν ξερω, αφηστε με λιγο καιρο να το σκεφτω, να το επεξεργαστω, οπως μονο εγω ξερω, και θα σας τηλεφωνησω.
- Καταλαβαινω, σας δινω 6 μηνες χρονο να το σκεφτειτε, με την ησυχια σας. Μονο θα ηθελα μια χαρη, να μου τηλεφωνησετε αυριο.
- Μα ναι φυσικα, αυτο που μου ζητατε ειναι πολυ ευκολο.
- Χαιρομαι. Μην το ξεχασετε ομως! Μην κοιμηθειτε χωρις να μου τηλεφωνησετε!
- Μα οχι, ουτως η αλλως θα κοιμηθω αργα, μην εχετε καμια αμφιβολια.
- Ευχαριστω πολυ. Θα μιλησουμε λοιπον. Ελπιζω να κανετε το σωστο.


h(e)llo

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010

εγγραφή.

ευθύνη (!)

επίδειξη

επικοινωνία (?)

έγερση

εφόρμηση

επιπολαιότητα

επιρροή

επιπλοκή

εξόρμηση

εξοργιστικό

εντεροσκόπηση

ένστικτο

ενθουσιασμός

έκκριση

έπαρση.

Ελλιπής εξήγηση αν και ειλικρινής.

και προς το παρόν κΥριε, οι λέξεις απλά Είναι(η έπαρση που λέγαμε..) -και τις συνδέει και νοηματικό νήμα.
Πρόβα κάνουμε ακόμα...

4.33 η 2109

Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010


- 4. Θα μπορουσε να διπλασιαστει. 33. Θα μπορουσε να προστεθει. 2.1.0.9 Μια τελευταια προσθεση. Και παλι ειμαι 2. 3 ή 4 ; Δεν εχω αποφασισει ακομη. Μαλλον θα παρω την κουρτινα 4, δε μου αρεσει ν αλλαζω γνωμη (εδω καποιος κρυφογελαει).

-Η Μου ειναι, μην της δινεις σημασια.

-Κι εμενα; Εμενα ποιος θα μου δωσει σημασια;

-Αιωνιο θεματακι, και δεν εχεις χρονο για τετοια.

-Στον κοσμο σου παντα.

Γιατι χανομαι; Φταιει το 433 μαλλον, που εγινε 438-15-6 και μαλλον δε μετραω τη γνωμη μου. Βλεπω ενα δαχτυλο να προσγειωνεται στο στομα μου κι ενα ματι να κλεινει πονηρα.

-Δεν δεχομαι την ηττα μου, κι ας ειμαι χαμενη εδω και κατι ζωες, θα σε κερδισω καποτε, να το θυμασαι.

Ολα μου δειχνουν το δρομο της αποχωρησης, κι εγω απλα στεκομαι και κοιταζω, και προσποιουμαι πως δεν βλεπω. Κουραστηκα. Μισω την επαναληψη.

-Και που να'ξερες... ;)
 
Design by Pocket